Birini sevince hayat cennet de olur cehennem de.
"... Aliço Meryem'i içeri itip kapıyı kapattı ve ay dışarıda kaldı, yıldızlar dışarıda kaldı, ay ışığı da dışarıda kaldı. Kırık dökük kaldırımlar, tozlu yollar, iğde kokan hava, otların arasında bitmiş kır çiçekleri... Hepsi dışarıda kaldı. Ağustos böcekleri, tembel tembel hışırdayan yapraklar ve o gece usul esen poyraz, onlar da dışarıda kaldı."
İnsanın yapmadan duramayacağı hatalar vardı. Tıpkı sevmeden duramayacağı insanlar olduğu gibi. Bizi biz yapan şeylerdi bunlar. Meryem'i Meryem yapan da, Aliço'yu hayatının hatası olarak seçmesiydi.
Hande Altaylı'yı tebrik ediyorum. Bu kadar sade, bu kadar bizden, bu kadar akıcı ve güzel bir kitap yazdığı için. Böyle yazmayı dilerdim. Umarım bir gün...
İlk kitabı ile tanıdım Hande Altaylı'yı. Ünlü birinin karısı ne yazmış olabilir ki diyerek almıştım. Çok beğenmiş ve sonra ki kitapları "Maraz" ı ve "Kahperengi"yi de bir solukta okumuştum.
Ama "Delice" sanki daha başka bir güzel. Bıraksan bir akşamda bitirirdim ama iş güç, çocuk vs. 2 akşamda bitti.
Ayşe Arman ile 22.03.2015 tarihli röportajı:
http://sosyal.hurriyet.com.tr/yazar/ayse-arman_12/canin-sag-olsun-demeyi-unuttuk_28519404?__hrp__
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder