HOBİLER VE OĞLUM

13 yaşında dünya yakışıklısı bir oğlum olduğunu ilk yazımda yazmıştım. Ekin, sadece dünya yakışıklısı (diye diye oğluma nazar değdireceğim, allah korusun) değil, dünya tatlısı, sakin, efendi ve zeki bir çocuktur.  Tabi ki yaşının gerektirdiği ufak tefek sorunları zaman zaman yaşasak da, hepsi halledilebilir ve gelir geçer şeylerdir diye düşünüyorum.

Her anne-baba gibi bizde tek çocuğumuzun hayatta mutlu olması, iyi bir geleceğe sahip olabilmesi için elimizden geleni yapmaya çalışıyoruz. Yeni yeni konularla tanıştırıp, bunları sevip sevmediğine, hobiye dönüşüp dönüşmeyeceğine bakıyoruz.

Mutlu olabilmenin, biraz da sağlıklı güzel hobilere sahip olmakla mümkün olabileceğine inanıyorum. Küçük yaşta edinilen hobiler insanın başka insanlara ihtiyaç duymadan, kendi ile barışık zaman geçirebilmesini, bir konudan diğerine merak salınarak, derinleşmesini sağlar. Sonunda başka insanlara anlatabileceğimiz, aynı meraklara hobilere sahip insanlarla iletişime geçebileceğimiz ortamlar oluşur.

Çevremde hobileri olan insanlar o kadar az ki. Hobileri olan insanlara hemen bir yakınlık duyuyorum. Konuları ne olursa olsun. Yeter ki bir konuda çalışsınlar, bir şeyler üretsinler,  onları yaparken mutlu olsunlar, okusunlar, konu hakkında bilgi sahibi olsunlar, paylaşsınlar.

Bu düşüncelerim ışığında oğluma bir sürü kapı açmaya çalıştık. Resim kursuna, yüzmeye, buz patenine, piyano kursuna, bateriye ve son olarak da eskrime gönderdik.

Yukarıda yazdığım zamanlar kesintisiz zannedilmesin. Hepsi ara ara devam edebildi, toplam sürelerini yazdım. Hiç birine çok ilgi duymadı. Hobiye dönüştürmedi. Yani henüz aradığımız ilgi alanını bulamadık, çalışmalarımız devam ediyor.

Eskrime 2 yıldır devam ediyor. Fazla itiraz etmeden gidişinden, eskrimi seviyor sonucunu çıkartıyorum. Şu ana kadar olan turnuvalara katılmak istememişti. İlk defa bu sefer, 06 - 08 Haziran 014 tarihleri arasında Çanakkale’de düzenlenecek olan Süper Minikler ve Minikler Epe Flöre Türkiye Şampiyonasına katılmak istedi. Şimdi öğretmeni ve antrenörü Uğur Hocamız ve bir arkadaşı ile birlikte yoldalar. Çanakkale’ye gidiyorlar.

Bu bizim içinde, Ekin içinde bir ilk. İlk defa 1. Derece akrabası olmayan kişilerle bir yolculuğa çıkıyor, ilk defa bizden ayrı bir gece geçirecek. Yarın dönecek. Çok heyecanlıydı. Umarım çok güzel anılarla döner.

 ,